Μαθιουδάκης Γιώργος

Μαθιουδάκης Γιώργος

Καθηγητής Μαθησιακών Δυσκολιών Θετικών Επιστημών

(Bulling) Σχολικός Εκφοβισμός σε μαθητές

με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αναπηρία ή αυτισμό.

bullying1      Ο σχολικός εκφοβισμός ή διαφορετικά θυματοποίηση  (γνωστός με τον όρο “bullying”) είναι ένα φαινόμενο, το οποίο έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές ανά τον κόσμο. Η θυματοποίηση χαρακτηρίζεται ως η έκθεση σε συνεχόμενη επιθετική συμπεριφορά (Olweus, 1995). Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρία έχει αναδειχθεί, ότι είναι περισσότερο πιθανό κατά 4,9 φορές να πέσουν θύματα σχολικού εκφοβισμού συγκριτικά με τους συμμαθητές τους, οι οποίοι δεν παρουσιάζουν κάτι αντίστοιχο (Blake et al., 2012).

      Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να παρουσίασει διαφορετικές μορφές: α) σωματικός, β) λεκτικός, γ) έμμεσος (π.χ. συναισθηματικός) αλλά και δ) σεξουαλικός (Walker et al., 2004). Η σωματική βία είναι η συχνότερη μορφή σχολικού εκφοβισμού και περιλαμβάνει κλωτσιές, μπουνιές αλλά και σπρωξιές, χαστούκια ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ανεπιθύμητης σωματικής επαφής (Olweus, 1993).  Ο λεκτικός εκφοβισμός είναι ιδιαίτερα συχνός σε άτομα μεταξύ 9 και 13 ετών και περιλαβλανει πράξεις, όπως ο σαρκασμός, η διάδοση ψευδών φήμών αλλά και ρατσιστικά και σεξουαλικά σχόλια (Welford, 2008). Ο έμμεσος εκφοβισμός αναφέρεται στη συκοφαντία, την περιθωριοποίηση αλλά και τη χειραγώγηση. Τέλος, ο σεξουαλικός εκφοβισμός έχει να κάνει με ανήθικες χειρονομίας, απειλές, αγενή σχόλια σεξουαλικού περιεχομένου αλλά και λεκτική παρενόχληση, ενώ μπορεί αν φτάσει και σε σοβαρές σεξουαλικές επιθέσεις.

      Οι B. Carter & V. Spencer (2006) προσπαθούν μέσα από μια βιβλιογραφική ανασκόπηση να φωτίσουν το ζήτημα του bullying2σχολικού εκφοβισμού και των μαθητών με ειδικές ανάγκες. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες η εκπαίδευση των ατόμων με ειδικές ανάγκες έχει αλλάξει αισθητά. Ωστόσο, αν και αν και έχει επικρατήσει η τάση  στην ένταξη των ατόμων αυτών στη γενική εκπαίδευση, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην ακαδημαϊκή τους επίδοση και όχι στην κοινωνικοποίησή τους. Λόγω της φοίτησής τους σε γενικά σχολεία οι μαθητές με ειδικές ανάγκες είναι εκτεθειμένοι στο σχολικό εκφοβισμό. Η εμπειρία αυτή μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στα παιδιά.

      Οι μαθητές με ΔΕΠ-Υ γίνονται θύματα σχολικού εκφοβισμού αλλά και θήτες λόγω κυρίως του χαμηλού αυτοελέγχου τους (Unnever & Cornell, 2003). Οι Timmermanis & Wiener (2011) μελέτησαν εκτενώς τη συσχέτιση της θυματοποίησης και της ύπαρξης διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Στην ερευνά τους συμμετείχαν 40 μαθητές διαγνωσμένοι με ΔΕΠ-Υ και 24 μαθητές χωρίς ΔΕΠ-Υ ως ομάδα σύγκρισης. Στην έρευνα συμμετείχαν οι καθηγητές αλλά και οι γονείς των παιδιών. Οι μαθητές με ΔΕΠ-Υ, οι οποίοι κατηγοριοποιήθηκαν ως θύματα φαίνεται πως είχαν εν γένει προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Ακόμη, τα παιδιά αυτά αναδείχθηκε ότι είχαν χαμηλές κοινωνικές δεξιότητες.

      Οι μαθητές με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού είναι πολύ πιθανό να είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού λόγω των bullying3κοινωνικο-επικοινωνιακών και συμπεριφορικών δυσκολιών τους. Τα παιδιά αυτά δυσκολεύονται αρκετά στο να ξεκινήσουν και να διατηρήσουν σχέσεις με τους συνομηλίκους τους, εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην επικοινωνία και στις κοινωνικές δεξιότητες (Delfabbro et al., 2006). Οι ερευνητές ανέδειξαν ότι οι μαθητές με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού, οι οποίοι υφίστανται συχνότερα σχολικό εκφοβισμό είναι εκείνοι, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν από τους γονείς τους ως υπερευαίσθητοι, αγχώδεις, υπερδραστήριοι με πολλές στερεοτυπικές συμπεριφορές. Εκτός των άλλων, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι μικρότεροι μαθητές ήταν πιθανότερο να πέσουν θύματα εκφοβισμού. Η νοητική κατάσταση των γονέων φαίνεται επίσης να αποτελεί ισχυρό παράγοντα θυματοποίησης. Ο σχολικός εκφοβισμός των μαθητών αυτών φαίνεται να έχει διάρκεια σε όλη τη σχολική τους ζωή. Τα ποσοστά παιδιών με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού που είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού είναι δύο φορές μεγαλύτερα από τα παιδιά γενικού πληθυσμού.

      Σε μια αντίστοιχη έρευνα των Zablotsky et al. (2013) κατέληξαν ότι μαθητές στο φάσμα του αυτισμού που ασκούσανbullying4 εκφοβισμό σε άλλους ήταν πιο πιθανό να είναι Αφροαμερικάνοι. Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger ήταν πιο πιθανό να είναι θύματα ή θύτες-θύματα. Ακόμη, αναδείχθηκε ότι τα παιδιά με χαμηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις ήταν πιθανότερο να μην είναι θύματα. Τέλος, στην έρευνα αυτή φάνηκε να παίζει ρόλο και το σχολικό περιβάλλον, όσο πιο προστατευμένο είναι το σχολικό περιβάλλον τόσο λιγότερη η εμφάνιση σχολικού εκφοβισμού.

     Μελετώντας έρευνες, οι οποίες είχαν ως αντικείμενο μελέτης μαθητές με  διαφορετικές διαταραχές ή κάποια μορφή αναπηρίας (κινητικές αναπηρίες, μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ-Υ, διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού) καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι τα αίτια που οδηγούν στη θυματοποίηση των μαθητών με ειδικές ανάγκες δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το είδος της αναπηρίας. Η διαφορετικότητα προκαλεί, ή έλλειψη φίλων, οι χαμηλές επικοινωνιακές και κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρία είναι τα βασικότερα αίτια που καθιστούν αυτούς τους μαθητές εύκολα θύματα σχολικού εκφοβισμού.

bullying6     Είναι σημαντικό να εξεταστεί τι μπορεί να γίνει, ώστε η έκταση του φαινομένου  αυτού το οποίο είναι παγκόσμιο και συνεχές να περιοριστεί. Το σχολείο θα πρέπει να έχει θέσει κανόνες και τιμωρίες για το σχολικό εκφοβισμό αλλά και να διεξάγει συχνά έρευνα με τη διανομή ανώνυμων ερωτηματολογίων στους μαθητές, ώστε να υπάρχει εκτίμηση της κατάστασης (Olweus, 1993). Σε πολλά σχολεία στο εξωτερικό έχει υιοθετηθεί η καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων ενάντια στη θυμνατοποίηση και στα προγράμματα σπουδών, ενώ τονίζεται ότι πιο σημαντικό από όλα είναι η καλλιέργεια ενός θετικού σχολικού κλίματος (Vreeman and Carroll, 2007). Πολύ διαδεδομένο είναι το Πρόγραμμα Παρέμβασης για το Σχολικό Εκφοβισμό του  Olweus, το οποίο περιλαμβάνει μέτρηση της θυματοποίησης στο σχολείο, αποτελεσματικό έλεγχο στο διάλειμμα, καθιέρωση τμήματος συζήτησης το οποίο να απαρτίζεται από καθηγητές καθώς και σχολικό συνέδριο σχετικά με το θέμα του σχολικού εκφοβισμού. Πέρα από τα μέτρα σε σχολικό επίπεδο είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα και σε επίπεδο τάξης, δηλαδή συχνές συναντήσεις με τους γονείς οι οποίες να περιλαμβάνουν τους γονείς, κανόνες ενάντια στο φαινόμενο αλλά και συναντήσεις με τους μαθητές.

      Συμπερασματικά, πρέπει να τονιστεί ότι οι μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή κάποια μορφή αναπηρίας είναι περισσότερο πιθανό να γίνουν θύματα σχολικού εκφοβισμού. Είναι σημαντικό να τονιστεί, ότι τα αίτια της θυματοποίησης είναι ανεξάρτητα από το είδος της αναπηρίας ή της εκπαιδευτικής ανάγκης αλλά και το ότι τα θύματα αρκετά συχνά μετατρέπονται και σε θύτες. Το σχολικό περιβάλλον μπορεί να προβεί σε πληθώρα δράσεων για τον περιορισμό του φαινομένου.

Επιμέλεια & Συγγραφή Άρθρου,

Προέδρου Αλέξανδρος,

Ειδικός Παιδαγωγός,

MSc in Economic and Business Strategy, University of Piraeus

BSc in Economics, Athens University of Economics and Business

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Blake, J. J., Lund, E. M., Zhou, Q., Kwok, O. M., & Benz, M. R. (2012). National prevalence rates of bully victimization among students with disabilities in the United States. School Psychology Quarterly, 27(4), 210.

Carter, B. B., & Spencer, V. G. (2006). The fear factor: Bullying and students with disabilities. International journal of special education, 21(1), 11-23.

Delfabbro, P., Winefield, T., Trainor, S., Dollard, M., Anderson, S., Metzer, J., & Hammarstrom, A. (2006). Peer and teacher bullying/victimization of South Australian secondary school students: Prevalence and psychosocial profiles. British Journal of Educational Psychology, 76(1), 71-90.

Olweus, D. (1993). Acoso escolar,“bullying”, en las escuelas: hechos e intervenciones. Centro de investigación para la Promoción de la Salud, Universidad de Bergen, Noruega, 2.

Olweus, D. (1995). Bullying or peer abuse at school: Facts and intervention. Current Directions in Psychological Science, 4, 196 –200. doi:10.1111/ 1467-8721.ep10772640.

Timmermanis, V., & Wiener, J. (2011). Social correlates of bullying in adolescents with attention-deficit/hyperactivity disorder. Canadian Journal of School Psychology, 26(4), 301-318.

Unnever, J. D., & Cornell, D. G. (2003). Bullying, self-control, and ADHD. Journal of interpersonal violence, 18(2), 129-147.

Vreeman, R. C., & Carroll, A. E. (2007). A systematic review of school-based interventions to prevent bullying. Archives of pediatrics & adolescent medicine, 161(1), 78-88.

Walker, H. M., Ramsey, E., & Gresham, F. M. (2004). Antisocial behavior in school: Evidence-based practices (2nd ed.). Belmont, CA: Thomson Wadsworth

Zablotsky, B., Bradshaw, C. P., Anderson, C., & Law, P. A. (2013). The association between bullying and the psychological functioning of children with autism spectrum disorders. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 34(1), 1-8.

 

 

Παιδικά βιβλία για το καλοκαίρι!

     Ήρθε το καλοκαίρι! Τα σχολεία έκλεισαν! Όλα τα παιδιά έχουν πλέον ελεύθερο χρόνο να κάνουν πράγματα που τους αρέσουν! Δυστυχώς όμως, παρατηρείται ότι επιλέγουν, να βρίσκονται για πολλές ώρες μπροστά από την οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή, βλέποντας κινούμενα σχέδια και παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια.

 

books1

 

Ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε τον χρόνο που περνούν μπροστά απ’ τις οθόνες τα παιδιά είναι ένα ανάλαφρο και δροσερό βιβλίο που θα τους κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον, θα προάγει το πνεύμα, θα οξύνει την κρίση και τη λογική, θα αναπτύξει τη φαντασία και θα καλλιεργήσει την ελεύθερη σκέψη.

Θα μπορούν να το διαβάσουν στον παππού και τη γιαγιά, στο σπίτι, στις διακοπές και φυσικά στην  παραλία!

 

Ηλικίες: Για παιδιά προσχολικής ηλικίας από 4 ετών.


Η Μυρτώ και το Κουνουπάκι

 books2


Μία ιστορία του γνωστού μας παραμυθά Ευγένιου Τριβιζά, από τη σειρά «Ιστορίες από το Νησί των Πυροτεχνημάτων», μας αφηγείται τη γνωριμία ενός μικρού κοριτσιού με ένα κουνουπάκι. Από τον συγγραφέα μόνο και μόνο καταλαβαίνετε, ότι δεν πρόκειται για ένα απλό παραμύθι…

Για παιδιά από 6 ετών

 

Στο νησί της ροδιάς

books3

Σε ένα μικρό νησί, ο πρωταγωνιστής του βιβλίου θα ανακαλύψει παρέα με τον παππού του μια ιστορία που άρχισε από πολύ παλιά και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ο Μάνος Κοντολέων μας ταξιδεύει στο νησί, μαζί με την εικονογράφηση της Μυρτούς Δεληβοριά.

 

 

Το Μαγικό Παγωτό

books4


Με αφορμή ένα ξεχωριστό παγωτό, ο Νίκος Ράμος μας διηγείται το αξέχαστο καλοκαίρι μιας παρέας πέντε παιδιών, μιας αρκούδας και ενός αστροναύτη. Το μαγικό παγωτό μετατρέπεται σε μαγικό ραβδί κι έτσι ξεκινά η περιπέτεια!

 

 

 

 

 

 

Ηλικίες: Από 6 μέχρι 9 ετών.


Δέκα μαύρες γάτες σ’ ένα βιβλίο

books5


Εκτός από δέκα διαφορετικές γάτες και δέκα διαφορετικές ιστορίες, τα παιδιά θα γνωρίσουν δέκα διαφορετικούς χαρακτήρες που θα τους μιλήσουν τον εαυτό τους.  Τη συνέχεια θα τη διαβάσετε παρέα με τον Γατάκη τον Ιδιοτροπάκη και την Βουλίτσα, την πιο καλόβουλη γάτα.

 

 

Διακοπές στη βεράντα

books6


Ένα πολύ εύκολο στο διάβασμα βιβλίο που περιγράφει τις βαρετές διακοπές ενός παιδιού στη βεράντα της γιαγιάς του μέχρι που όλα αλλάζουν, όταν ο πρωταγωνιστής γνωρίζει το κορίτσι της απέναντι πολυκατοικίας…

 

 

 

Για παιδιά από 9 ετών και πάνω

Αίνιγμα στο Αιγαίο

books7


Οι μικροί αναγνώστες που τους αρέσει να λύνουν αινίγματα και προτιμούν τις ντεντεκτιβικές ιστορίες, το «Αίνιγμα στο Αιγαίο» δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τα αντίστοιχα ξένα λογοτεχνικά βιβλία.

 

 

Το σεντούκι με τις πέντε κλειδαριές

 books8

 

Πέντε χαμένα κλειδιά θα οδηγήσουν στην ανακάλυψη μιας μοναδικής κληρονομιάς. Ο Τριβιζάς βρίσκεται για δεύτερη φορά στη λίστα μας και αποδεικνύει πως είναι το ίδιο ταλαντούχος και στις ιστορίες για πιο μεγάλα παιδιά.

 

 

 

Μυστικά από την κατασκήνωση

books9


Προετοιμάστε το παιδί (και κυρίως την κόρη σας) για την κατασκήνωση μ’ αυτό το διασκεδαστικό και ανάλαφρο βιβλίο, που περιλαμβάνει από κατασκηνωτικές φάρσες μέχρι τ’ αγόρια.

 

 

 

Το τρομερό δίδυμο

books10

 


Και για να μην αφήσουμε τα αγόρια παραπονεμένα, «Το τρομερό δίδυμο» μιλάει για τη φιλία δύο αγοριών που αποφάσισαν να συνεργαστούν για να στήσουν την πιο μεγάλη φάρσα του κόσμου. Αν το «Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα» έχει συγκινήσει τον γιο σας, σας εγγυόμαστε ότι κι αυτό το βιβλίο θα τον ξετρελάνει εξίσου.

 

 

Από 10 ετών και πάνω

 Ζητούνται γονείς

books11

 

Η Χλόη, που έχει μόλις τελειώσει τη Γ' δημοτικού, βρίσκει τους γονείς της μάλλον ανώριμους. Η ιστορία τους είναι μια όχι πολύ ασυνήθιστη ελληνική ιστορία της κρίσης. H συνέχεια στο βιβλίο……

 

 

 

 

Από 13 ετών και πάνω

Θεατής... ή το επόμενο θύμα; 

books12

 

Ο Αμερικανός Τζέιμς Πρέλλερ επιλέγει να μιλήσει για τον εκφοβισμό δείχνοντας με πόση ρευστότητα εναλλάσσονται οι ρόλοι θυτών και θυμάτων στο αδιέξοδο παιχνίδι της λεκτικής, φυσικής, έμμεσης ή και ηλεκτρονικής βίας. Η ιστορία του 13χρονου Έρικ είναι μια ιστορία ταραγμένης εφηβείας η οποία εκτός από τη ρεαλιστική περιγραφή των καταστάσεων που βιώνουν πολλά παιδιά, εισάγει και τον προβληματισμό πάνω στο θέμα της ανοχής, της συνενοχής και άρα της ευθύνης.

 

 

 

 

 

Επιμέλεια και Συγγραφή Άρθρου: Σεβδαλή Μαρία,

Φιλόλογος  -  Ειδική Παιδαγωγός.

Main graph     Η επιστημονική ομάδα της Ανάδρασης με τη συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων του χώρου μας σας παρουσιάζει την πρώτη εφαρμογή λογοθεραπείας στην Ελλάδα, η οποία απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Μπορείτε να τη βρείτε στο ηλεκτρονικό κατάστημα της google  (Play Store) και να την κατεβάσετε στην φορητή συσκευή σας εφόσον αυτή λειτουργεί με λειτουργικό σύστημα Android. Αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του θεραπευτή που θέλει να την εντάξει στο θεραπευτικό του πρόγραμμα αλλά και για το γονέα που επιθυμεί ν'αναπτύξει το λεξιλόγιο, τη δημιουργία προτάσεων, την αναγνώριση ήχων και πολλές άλλες δεξιότητες.

     Άν Ψάχνετε για μια απλή εκπαιδευτική εφαρμογή για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αναπτύξουν τις δεξιότητες Λόγου και Άρθρωσης φθόγγων τότε μόλις τη βρήκατε! Είναι κατάλληλη για κάθε παιδί προσχολικής, προνηπιακής ή/ και νηπιακής ηλικίας. Το κάθε παιδί μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την εφαρμογή λόγου, ανεξάρτητα με τη μητρική του γλώσσα, καθώς δεν υπάρχει καθόλου γραπτό κείμενο!

     Η «Speechland House» είναι μια εγγυημένη εφαρμογή Λογοθεραπείας, η οποία παρέχει ένα ασφαλές, εύχρηστο και ευχάριστο περιβάλλον για τα παιδιά Speechland1σας. Μέσα από την εφαρμογή το κάθε παιδί αναπτύσει και αποκτά εμπιστοσύνη στις ακουστικές του ικανότητες και συνειδητοποιεί τις διακρίσεις των ήχων στο καθημερινό του περιβάλλον και τους ήχους στο σπίτι. Το πιο βασικό επίπεδο της ακουστικής διάκρισης, είναι ευρέως αποδεκτή η δυνατότητα να εντοπίζονται κοντινοί ήχοι που συνδέονται με τους περιβαλλοντικούς ήχους π.χ. η διαφορά μεταξύ του ήχου ενός ανεμιστήρα και του ήχου ενός ψυγείου. Οι ακουστικές δραστηριότητες μπορούν να γίνουν με διασκεδαστικό και εύκολο τρόπο και κρατούν τα παιδιά ενεργά καθώς αναπτύσουν σημαντικές ικανότητες που θα τους στηρίξουν στις αναγνωστικές τους δεξιότητες. Έτσι η εφαρμογή «Speechland House» προσκαλεί τα παιδιά να σας δείξουν πόσο καλά είναι στο να ακούν και να ονοπμάζουν τα στοιχεία γύρω από το σπίτι.

     Επίσης η εφαρμογή αυτή έχει χρησιμοποιηθεί από επαγγελματίες λογοθεραπευτές κατά τη διάρκεια συνεδριών λογοθεραπείας καθώς βοηθά τα παιδιά με επικοινωνιακές διαταραχές, διαταραχές της φωνής, κλπ. Αυτή η εφαρμογή ασχολείται με ένα ευρύ πεδίο θεμάτων ομιλίας, γλώσσας και φωνής που αφορούν την επικοινωνία, όπως π.χ.: δυσκολίες επικοινωνίας, δυσκολίες δημιουργίας γραμματικών ή νοηματικών προτάσεων,διαταραχές (μνήμης, προσοχής, κλπ).

 Speechland2    Πώς λειτουργεί η εφαρμογή; Είναι τόσο απλή που ακόμα και ένα μωρό μπορεί να την κάνει! Απλά πατήστε τις εικόνες για να ακούσετε τους ήχους. Έχουμε επίσης προβλέψει δύο ειδικά κουμπιά σε κάθε εσωτερική οθόνη το κόκκινο και το μπλε κουμπί. Το κόκκινο κουμπί είναι το κουμπί με το οποίο πηγαίνεις πίσω και σου δίνει τη δυνατότητα να επιστρέψεις πισω στην κύρια οθόνη. Το μπλε κουμπί έχει διπλή χρήση. Όταν το πατάς, κλείνει την εφαρμογή και η δεύτερη χρήση του είναι όταν, για οποιοδήποτε λόγο, η εφαρμογή δεν μπορεί να ανεβάσει κάποιους ήχους, την επανεκκινεί

     Αυτή η εφαρμογή έχει επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία με μικρά παιδιά που έχουν διαγνωστεί με ADHD, αυτισμό, προβλήματα στη γλώσσα και την ομιλία και για κάθε παιδί που δυσκολεύεται να διακρίνει τους ήχους. Δημιουργεί ένα ιδανικό περιβάλλον για τους Λογοθεραπευτές κατά τη διάρκεια της λογοθεραπείας συνεδρία.

     Περιέχει 110 ήχους και 120 φωτογραφίες. Η εφαρμογή αυτή ειδικά δεν υπερφορτώνετε τα παιδιά και τους γονείς με πάρα πολλά ηχητικά και οπτικά ερεθίσματα. Επομένως, τα παιδιά σας, κατά τη διάρκεια που χρησιμοποιούν αυτήν την εφαρμογή δεν αγχώνονται και δεν έχουν υπερβολική διέγερση.

     Περισσότερες από 110 εικόνες θα βοηθήσουν το παιδί σας να μάθει τα ονόματα και να ταιριάξει τις εικόνες και τους ήχους από διάφορα αντικείμενα γύρω από το σπίτι χρησιμοποιώντας ένα Speechland5διαδραστικό βιβλίο με εικόνες. Ως αποτέλεσμα χτίζει μια ισχυρή σχέση με το καθημερινό λεξιλόγιο τόσο συναρπαστική για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

     Διαθέτει πάνω από 110 όμορφα και δελεαστικές για τα μάτια φωτογραφίες που συνοδεύονται από τους ήχους τους. Αυτή η εφαρμογή χρησιμοποιεί πραγματικές εικόνες (και όχι σχέδια), έτσι είναι πολύ πιο εύκολο για το μωρό σας να τις συσχετίσει με τις εικόνες του περιβάλλοντός του.


     Τεχνικά χαρακτηριστικά:


     Ένα από τα πλεονεκτήματα της εφαρμογής είναι το γεγονός ότι χρησιμοποιεί ελάχιστη χωριτηκότητα στο κινητό σας δεδομένου ότι όλοι οι ήχοι αποθηκεύονται στο server μας . Έτσι, εάν είστε εκτός δικτύου το παιδί σας θα είναι σε θέση να παίξει μόνο με τις εικόνες και όταν είστε συνδεδεμένο (Wi-Fi, 3G, 4G, κλπ.) μπορείτε να έχετε διαθέσιμες και τις φωτογραφίες και τους ήχους.

Δευτέρα, 04 Ιουλίου 2016 17:32

Η μάθηση ως μία φυσική διαδικασία

         Διδασκαλία, μία λέξη που σημαίνει πολλά για κάθε άνθρωπο. Μάθηση, πίσω από κάθε εμπειρία της ζωής μας προσπαθούμε να ξεδιπλώσουμε τα μυστικά του κόσμου μας προκειμένου να κάνουμε τη ζωή μας πιο όμορφη, ποιοτική και ανθρώπινη. Από τα παιδικά μας χρόνια ο δάσκαλος, ο καθηγητής ή όπως αλλιώς επιθυμούμε να τον ονομάσουμε είχε την ευθύνη να μας μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του εξάπτοντας την περιέργειά μας και βοηθώντας τη δημιουργικότητά μας να εκφραστεί. Λέγοντας μεταλαμπαδεύω μου έρχεται στο μυαλό ολοζώντανες εικόνες από το Σάββατο βράδυ της Ανάστασης του Χριστού που οι Χριστιανοί παίρνοντας το άγιο φως το μεταδίδουν από κερί σε κερί μέσα από μία διαδικασία που θυμίσει πολύ αυτή της μάθησης. Κι όμως φήμες λένε πως στη σημερινή εποχή η εκπαίδευση με τον τρόπο που γίνεται αφαιρεί από τον άνθρωπο την περιέργεια και του στερεί την ανάγκη να δημιουργήσει, να παράγει και να δώσει δείγμα της προσωπικότητάς του. Άμεσο αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η σε μεγάλο βαθμό έλλειψη παιδείας των σημερινών πολιτών που δυστυχώς οδηγεί σε σοβαρή υποβάθμισης της ποιότητας ζωής όλων μας.

         Και αλήθεια από που ξεκινάει όλη αυτή η κατάσταση; Μήπως ξεκινάει από το γεγονός πως τα παιδιά πιέζονται πολύ στην Πανεπιστημιακή τους εκπαίδευση και παύουν να ενδιαφέρονται για τη μάθηση, ή μήπως τα παιδιά ζορίζονται για να μπουν σε μία σχολή διαβάζοντας ατελείωτες ώρες καθιστώντας τη μάθηση τελικά βαρετή και μη ελκυστική; Ή μήπως κουράζονται από το δημοτικό όπου οι δάσκαλοί τους; Τελικά μήπως ο κυρίως κορμός του προβλήματος αυτού ξεκινάει από τη νηπιακή μας ηλικία στη διάρκεια της οποίας υποτίθεται πως παίζουμε πολλά παιχνίδια.              

          Αυτό που μπορώ σίγουρα να διαπιστώσω απο την εμπειρία μου είναι η τάση που έχουμε τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί να γίνει ένα παιδί κάτι που δε θέλει, να σπουδάσει σε μία σχολή που δεν επιθυμει, να μάθει ένα μάθημα το οποίο δεν του κινεί καθόλου το ενδιαφέρον αλλά και να πρέπει ως μωρό, ώς μαθητής αλλά και ως ενήλικος αργότερα ν'ασχοληθεί με πράγματα που είτε του είναι αδιάφορα, είτε του έχουν δοθεί με τρόπο τέτοιο που τα έχει καταστήσει αδιάφορα ακόμα και αν πιθανόν θα μπορούσαν να τον ενδιαφέρουν 

           Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, δηλαδή αυτή στην οποία ένα παιδί αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με διάφορες δραστηριότητες που του είναι αδιάφορες ή και κουραστικές, έχω να πω πως τη συναντάω πολύ συχνά και καθημερινά. Πόσες φορές δε βλέπω παιδιά δημοτικού αλλά και εφήβους που τους βλέπω μονίμως κουρασμένους, μ'ένα βλέμμα βαριεστημένο και συνήθως κολλημένο σε μία οθόνη απο την οποία αντλούν λίγη ικανοποίηση της παιδικής τους ηλικίας. Και όταν τους ρωτάω τι έχουν, ή με τί ασχολούνται κάποιες φορές μπορεί να μη μου δώσουν και πολλή σημασία ενώ κάποιες άλλες μου απαντούν κάπως βιαστικά πως πριν λίγο ήταν σε κάποιο άθλημα όπου πήγαν αμέσως μετά το σχολείο τους, ενώ μετά το φροντιστήριο θα πάνε σε κάποια ξένη γλώσσα και στη συνέχεια στην καλύτερη των περιπτώσεων θα καταλήξουν σπίτι τους όπου θα πρέπει να ολοκληρώσουν και το διάβασμα της επόμενης ημέρας. Αυτό δε το σενάριο είναι καθημερινό και συνεχές. Θυμίζει δε και το μύθο του Σισύφου ο οποίος ήταν αναγκασμένος καθημερινά να κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά. Στο σημείο αυτό βέβαιανα τονίσουμε πως συνεργοί ήμαστε και όλοι εμείς που επιτρέπουμε στο παιδί μας να έχει ασχολίες που είτε του είναι αδιάφορες είτε του προσφέρουν πολύ χαμηλής ποιότητας μαθησιακές υπηρεσίες. Και μάλιστα να τονίσω πως μέσα απο όλα αυτά κινδυνεύουμε να χάσουμε και τα όποια πραγματικά ενδιαφέροντα μπορεί να έχει το παιδί μας καθώς μέσα στο καθημερινό τρέξιμο δεν υπάρχει η διάθεση για απόλαυση και ουσιαστική ενασχόληση. Θα ήθελα να  προτρέψω όλους μας να προσπαθήσουμε ν'αφουγκραστούμε τις πραγματικές επιθυμίες και ανάγκες του παιδιού μας και να εστιάσουμε σε αυτές χωρίς υπερβολές. Η ποιότητα σε τελική ανάλυση όντως δεν βρίσκεται στην ποσότητα. 

           Τώρα έρχομαι στο δεύτερο παράγοντα που αφορά την ίδια τη διαδικασία της μάθησης και μας αφορά όλους μας. Ένα παιδί λοιπόν που δεν επιθυμεί να μάθει δε συμβαίνει απαραίτητα επειδή δεν το ενδιαφέρει το αντικείμενο αλλά πιθανόν το μάθημα δεν του δίνεται με τρόπο εύληπτο, κατανοητό και κυρίως βασισμένο στην ηλικία του. Θα πάρω ένα παράδειγμα από την πολύ μικρή ηλικία των 3, των 4 ή και 5 ετών. Πόσοι από εμάς δεν προσπαθούμε να μάθουμε στα μικρά παιδάκια τα γράμματα, τους αριθμούς και πολλά άλλα με το να τα βάζουμε να  μας κοιτάνε να τα γράφουμε εμείς ή να τους λέμε διάφορους απλούς κανόνες για να μάθουν αυτό που εμείς επιθυμούμε. Στην περίπτωση αυτή δεν είναι ότι το παιδί μας δεν επιθυμεί τη μάθηση, απλώς την επιθυμεί με διαφορετικό τρόπο. Ένα παιδί για παράδειγμα 3 ετών έχει ανάγκη να παίξει, να εκφράσει τον εαυτό του μέσα από τέτοιου είδους διαδικασίες και να μάθει μέσα από την εμπειρία. Για παράδειγμα αντί να του μάθουμε να μετράει ώς το 10 θα μπορούσαμε να παίζουμε ένα παιχνίδι με αυτοκινητάκια και να μετράμε καθώς του τα δίνουμε, βάζοντάς το να τα πιάνει με τα χέρια του, να του δώσουμε να δοκιμάσει διάφορα τρόφιμα για να μάθει τις 4 βασικές γεύσεις (αρμυρό, ξινό, γλυκό και πικρό) ή ακόμα και να μυρίζει αρώματα και υλικά. Όταν λοιπόν ένα παιδί αρνείται να μάθει, είναι σημαντικό να κοιτάξουμε και μέσα μας προκειμένου να διαπιστώσουμε τι δεν κάνουμε καλά. Και το λέω αυτό συνεχώς καθώς η πρώτη μας κίνηση μόλις ένα παιδί αρνείται να μάθει είναι να δούμε τι φταίει στο παιδί αντί να κοιτάξουμε τις προσωπικές μας ελλείψεις, οι οποίες φυσικά και διορθώνονται αν και εμείς το επιθυμούμε.  

           Τρείς πολύ ενδιαφέρουσες αρχές της εκπαίδευσης είναι η ατομικότητα, η περιέργεια και η δημιουργικότητα, και δυστυχώς έχουμε κατορθώσει στη σύγχρονη εποχή να καταλύσουμε και τις τρείς.   Ας δούμε αναλυτικότερα με ποιόν τρόπο αγνοούμε κάθε μία απο τις αρχές αυτές μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.  

            Όσον αφορά την ατομικότητα, εννοώ πως κάθε παιδί και κατ΄ επέκταση και κάθε μαθητής έχει μία μοναδική προσωπικότητα, τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά, τις δικές του ανάγκες και φυσικά τον δικό του τρόπο για να μάθει με τον καλύτερο τρόπο. Αυτό φυσικά δε σημαίνει πως η διδασκαλία θα πρέπει να γίνεται μονάχα με τη μορφή του ιδιαίτερου μαθήματος προκειμένου να απομονωθούν οι μαθητές. Το μάθημα μέσα σε τάξεις με πολλά παιδιά είναι κάτι το επιθυμητό και δε θέλουμε να το αλλάξουμε. Αυτό που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όσον αφορά την αξία της ατομικότητας του κάθε παιδιού κυρίως αναφέρεται στην αντιμετώπιση των μαθητών απο τον κάθε εκπαιδευτικό. Δηλαδή ο καθηγητής θα πρέπει να έχει απο κάθε μαθητή διαφορετικές απαιτήσεις και αξιώσεις, να σέβεται την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεσή του καθώς και να ζητά διαφορετικά πράγματα πάνω στο μάθημα. Επίσης η βαθμολογία θα πρέπει να αλλάξει εντελώς ώς προς τον τρόπο που γίνεται. Πριν αναφερθώ σε αυτό αναλυτικότερα θα δώσω την εξής εικόνα όσον αφορά την σύγκριση που συνιθίζει να κάνει ένας άνθρωπος με έναν άλλο σχετικά με την εμφάνισή του ή με με κάποια άλλα χαρακτηριστικά. Πόσες φορές δε λέμε στα παιδιά μας γιατί δεν είσαι τόσο καλός στο μπάσκετ όσο ο φίλος του ή γιατί δε μπορείς να γράψεις μαθηματικά σαν τον τάδε. Ενώ το σωστό είναι να συγκρίνουμε το παιδί μας μόνο με τον ίδιο του τον εαυτό λέγοντάς του πως φέτος για παράδειγμα έγραψες καλύτερα απο πέρυσι. Συνεπώς και η βαθμολογία και για παράδειγμα το 20 δε θα πρέπει να μπαίνει συγκρίνοντας τον ένα μαθητή με τον άλλο λέγοντας πως μόνο 2 παιδιά που κατάφεραν να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις πήραν 20 ενώ πολλοί άλλοι έπεσαν απο τη βάση, τη στιγμή που είναι πιθανόν κάποιοι μαθητές προκειμένου ν'απαντήσουν τις μισές απο τις ερωτήσεις να έχουν κατα κάποιο τρόπο ξεπεράσει τον εαυτό τους γεγονός που σημαίνει πως πιθανό αξίξουν 17, 18 ή & 20 ακόμα και ας έχουν απαντήσει στο μισό διαγώνισμα. Αυτό το ονομάζω σχετικιστική βαθμολογία και θα ήθελα να το αναπτύξω καλύτερα σε ένα μελλοντικό μου άρθρο.  

            Η δεύτερη αρχή που θα αναπτύξω είναι η περιέργεια. Κάθε παιδί αν του δώσεις ένα κλειστό κουτί το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να το ανοίξει για να δει τι περιέχει, αν του δώσεις ένα πιάτο με διάφορες γεύσεις θα μπει στον πειρασμό να βάλει στο στόμα του λίγο απο την κάθε μία προκειμένου ν'αποφασίσει αν του αρέσει ή όχι. Συνεπώς και χωρίς να αναφέρω επιπλέον παραδείγματα, θα πω ότι η περιέργεια σε κάθε άνθρωπο αποτελεί βασικό στοιχείο της προσωπικότητάς του και είναι ένα χαρακτηριστικό που προκύπτει με φυσικό τρόπο. Κι όμως η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται με τέτοιες μεθόδους που ουσιαστικά καταφέρνουν το πραγματικά ακατόρθωτο: να εξαφανίσει εντελώς την περιέργεια των παιδιών και να θεωρούν το σχολείο τους μία καθημερινή αγγαρεία! Πραγματικά είναι ένα αξιοθαύμαστο μή θεμιτό κατόρθωμα της σύγχρονης εποχής στον τόσο ευαίσθητο τομέα της εκπαίδευσης. Φυσικά και  εδώ το θέμα δεν είναι απλώς να διαπιστώνουμε μία κατάσταση αλλά να μπορέσουμε να την αντιστρέψουμε. Θεωρώ πως για να μπορέσουν τα παιδιά μας να καλλιεργήσουν και ν’αναπτύξουν την περιέργειά τους, είναι καλό από τη δική μας πλευρά να ιεραρχήσουμε ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί τη σημασία που έχουν οι ο,ποιες δραστηριότητες τα ωθούμε ν’ασχοληθούν. Με τον τρόπο αυτό ένα παιδί  αλλά και ένας εκπαιδευτικός θα μπορέσει ν’αφιερώσει τον κατάλληλο χρόνο στο μάθημα ή στην δραστηριότητά του ώστε και το παιδί να μπει με ήρεμο ρυθμό στη διαδικασία της εκπαίδευσης γεγονός που θα του δώσες τη δυνατότητα να σκεφτεί, να θέσει ερωτήματα αλλά και να ψάξει μόνο του κάθε πτυχή του μαθήματος που του αρέσει.

          Τέλος θέλω ν’αναφέρω την αξία της δημιουργικότητας για τη διαδικασία της μάθησης. Ξεκινώντας να γράφω αυτή την τελευταία παράγραφο το πρώτο πράγμα που μου έρχεται να κάνω προτού καν ξεκινήσω να πω το οτιδήποτε είναι να κουνήσω αρκετές το κεφάλι μου μπρος πισω αρκετές φορές ορμώμενος από τη σημερινή εικόνα της εκπαίδευσης. Δε μπορώ να καταλάβω πολλές φορές με ποιόν τρόπο ένα παιδί θα βγάλει τη δημιουργικότητά του σ’ένα μάθημα που γίνεται με απώτερο σκοπό να γράψει καλά στις τελικές εξετάσεις. Δημιουργικότητα προυποθέτει την κατάθεση ψυχής από την πλευρά αυτού που δημιουργεί αλλά θα πάω ένα βήμα παρακάτω λέγοντας πως δημιουργικότητα προυποθέτει και την κατάθεση ψυχής και από την πλευρά αυτού που διδάσκει και μεταλαμπαδεύει τη γνώση του. Και εδώ είναι το σημείο στο οποίο θα σταθώ στο τέλος αυτού του άρθρου και έχει να κάνει με εμάς τους εκπαιδευτικούς. Ο μαθητής προτού κάνει οτιδήποτε παρατηρεί. Βλέποντας έναν καθηγητή δίπλα του να δημιουργεί ο ίδιος και να δείχνει διάθεση και πάθος με το οτιδήποτε κάνει τον ενεργοποιεί να μιμηθεί και εκείνος το ίδιο και να δημιουργήει και αυτός με τη σειρά του κάτι αντίστοιχο.

           Όλοι οι μαθητές είτε με μαθησιακές δυσκολίες είτε χωρίς να έχουν κάποια, είναι έτοιμοι να μάθουν, αρκεί να σεβαστούμε την προσωπικότητά τους με τα όποια πλεονεκτήματα και μειόνεκτήματά της (ατομικότητα), αρκεί να βάλουμε τις σωστές προτεραιότες προκειμένου να δώσουμε στο παιδί το χώρο και χρόνο που χρειάζεται για ν’αναπτύξει την περιέργειά του, και τέλος ν’αποτελέσουμε οι ίδιοι το κατάλληλο πρότυπο γι’αυτά προκειμένου να έχουν κάποιον για να μιμηθούν και κάποιον που θα τα ωθήσει στη δημιουργία. Με τον τρόπο αυτό επιστρέφουμε τη διαδικασία της μάθησης σε δρόμους ασφαλείς και ωφέλιμους για τον κόσμο του αύριο.  

Συγγραφή άρθρου, Γιώργος Μαθιουδάκης

Καθηγητής Φυσικής Εταιρείας Θεραπείας & Μάθησης Ανάδραση

Με ποιόν τρόπο το παιχνίδι μπορεί να βοηθήσει το παιδί μου να μιλήσει.

         

Γιατί αρέσει στα παιδιά να παίζουν;

 Παιχνίδια κλασσικά  Τα παιδιά αγαπούν να συμμετέχουν στο κόσμο των μεγάλων αλλά περιορίζονται από τις ικανότητες τους, το μέγεθος τους, τον χρόνο της οικογένειας και από την ανάγκη τους για ασφάλεια. Το παιχνίδι επιτρέπει να εξερευνούν και ελέγχουν τον κόσμο γύρω τους επιλέγοντας τα γεγονότα και τη σειρά τους. Δοκιμάζοντας επίσης τις όποιες δεξιότητες επικοινωνίας κατέχουν αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον τους με ασφάλεια.

 

Οργάνωση του παιχνιδιού από την πλευρά της οικογένειας

 

   Ένα παιδάκι 2 ετών περίπου μπορεί να μην είναι έτοιμο να οργανώσει το ίδιο το παιχνίδι του αλλά ίσωςΠαιχνίδι τηλεφωνάκι με μια μικρή βοήθεια από τη μαμά ή τον μπαμπά. Για παράδειγμα, ο γονιός θα μπορούσε να στήσει τη σκηνή του παιχνιδιού, να βγάλει, να ξεχωρίσει τα παιχνίδια, που αρέσουν στο παιδί και να ξεκινήσει να παίζει δείχνοντας τι θα μπορούσε το παιδί να κάνει.

   Μπορούμε να του δείξουμε πως να πιεί από ένα ποτηράκι που δεν έχει νερό και να δώσει και σε εμάς. Του δείχνουμε πως να βάλει ένα κουκλάκι, αρκουδάκι να κοιμηθεί στο χαλί ή μέσα σε ένα κουτί που το κάνουμε «κρεβάτι» ή πως να «πλύνει» το αυτοκινητάκι του με μια πετσέτα και ένα κουβαδάκι που είναι άδειο. Σιγά-σιγά θα αντιγράφει ότι του δείχνουμε αλλά και θα εμπλουτίζει το παιχνίδι βάζοντας τα δικά του στοιχεία.

   Εάν το παιδί είναι μικρό, ίσως το παιχνίδι του να μην έχει μεγάλη διάρκεια ή να είναι απλό χωρίς Μεταλλικά Ρομποτάκιαπολλές-πολλές λεπτομέρειες. Αυτό είναι κάτι που αλλάζει καθώς αναπτύσσεται και έχει περισσότερες εμπειρίες από την καθημερινότητα του. Είναι σημαντικό για τους γονείς να παρατηρούν το παιδί, να σχολιάζουν αυτά που κάνει το παιδί με απλά λόγια, επαναλαμβάνοντας κάποιες λέξεις ή φράσεις που χρησιμοποιεί το ίδιο το παιδί. Είναι επίσης βοηθητικό ο κατάλληλος τόνος στη φωνή που να δηλώνει χαρά, ενθουσιασμό, όπως και οι χειρονομίες που να δηλώνουν το μήνυμα που θέλει ο γονέας να περάσει. Προσπαθούμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί στο να ακούμε το παιδί, να μην διορθώνουμε αυτά που προσπαθεί να πει αλλά να χρησιμοποιούμε εμείς τις κατάλληλες λέξεις ενεργώντας ουσιαστικά ως «καθρέφτης» επικοινωνίας και κάτι παραπάνω. Για παράδειγμα, δείχνει τη μπάλα και λέει «Μπλα». «Να η μπάλα» ή «θέλεις τη μπάλα;» και προχωρώντας λίγο περισσότερο του δίνουμε τη μπάλα. Δίνουμε χρόνο στο παιδί, περιμένουμε τη σειρά μας στο παιχνίδι και βρισκόμαστε στο ίδιο φυσικό επίπεδο με το παιδί.

Τα αποτελέσματα του παιχνιδιού

 

   Τα αποτελέσματα από την ανάπτυξη του παιχνιδιού στην επικοινωνία και στη φαντασία είναι πολύ Ξύλινο Τραινάκισημαντικά γιατί μέσω του παιχνιδιού σε ασφαλές περιβάλλον αναπτύσσεται καταρχήν η κατανόηση του λόγου, χρήσιμο εργαλείο για το παιχνίδι. Αναπτύσσεται επίσης η εκφραστική, λεκτική, μη λεκτική επικοινωνία, χρήσιμη για την ανταλλαγή πληροφοριών αλλά και εμπειριών ή συναισθημάτων. Με τη καλλιέργεια της επικοινωνίας μέσω του παιχνιδιού, τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στη ζωή της οικογένειας όχι μόνο ως απλοί παρατηρητές αλλά σχολιάζοντας, επιλέγοντας και διαμορφώνοντας μέρος της οικογενειακής ζωής. Έχοντας σιγά-σιγά όλο και περισσότερες δυνατότητες ενσωματώνονται με μεγαλύτερη άνεση στο πλαίσιο ενός προσχολικού περιβάλλοντας, ενός παιδικού σταθμού.

Συγγραφή και επιμέλεια άρθρου,

Παυλίνα Αλευρομαγείρου,

Λογοπεδικός, Λογοθεραπεύτρια

Αξιολογώντας με αξιοπιστία

 

Κάθε φορά που ένα παιδί έρχεται στο χώρο μας προκειμένου να διαπιστώσουμε εάν αντιμετωπίζει κάποιου είδους evaluate1δυσκολίες όσον αφορά το λόγο, την κίνηση, τη μάθηση είτε τη συμπεριφορά του, γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι γονείς επιθυμούν να έχουν μία σωστή εικόνα των τυχόν θεμάτων που αντιμετωπίζει. Για να το επιτύχουμε αυτό έχουμε ορίσει μία αναλυτική, κατά περίπτωση διαδικασία αξιολόγησης η οποία σας εγγυάται ορθά αποτελέσματα. Η αμοιβή της όλης αυτής διαδικασίας εκ μέρους σας, λειτουργεί προς άμεσο όφελός σας, αφού μπορεί να εξασφαλίσει πως η αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί ακολουθώντας τις σωστές μεθόδους και η εξαγωγή των αποτελεσμάτων θα είναι αναλυτική και εμπεριστατωμένη.

 

Η αξιολόγηση είναι μία αυτόνομη διαδικασία

 

Η αξιολόγηση του παιδιού σας είναι και πρέπει να είναι μία αυτόνομη διαδικασία εντελώς αποκομμένη από τυχόν περαιτέρω ανάγκη θεραπευτικής διαδικασίας. Εμείς στην Ανάδραση πιστεύουμε ακράδαντα σε αυτό και θέλουμε ο γονέας που θα φέρει το παιδί του στο χώρο μας να αισθάνεται την ασφάλεια πως η διάγνωση θα είναι ακριβής, χωρίς η αξιολόγηση να αποτελεί το άλλοθι για ένα οποιοδήποτε προτεινόμενο θεραπευτικό πακέτο. Έτσι με απλά λόγια όταν έρχεστε σε εμάς για αξιολόγηση το βασικό μας μέλημα είναι να προσέξουμε, όπως και οφείλουμε, να γίνει η διαδικασία προσεκτικά, επαγγελματικά και με την όσο δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια.

 

Η συχνότητα των αξιολογήσεων για το παιδί.

 

Προκειμένου να διαπιστώσετε τις τυχόν δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί σας πολλές σίγουρα χρειάζεστε μίαevaluate2 σαφή και εμπεριστατωμένη αξιολόγηση. Αυτό για να γίνει χρειάζεται ο θεραπευτής ν’ακολουθήσει μία αρκετά χρονοβόρο διαδικασία τόσο κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης αλλά και μετά από αυτή προκειμένου να εξαγάγει τα αποτελέσματα. Όλο αυτό σας εξασφαλίζει πως γνωρίζετε επακριβώς τι συμβαίνει και από εκεί και πέρα μπορείτε ελεύθερα ν’αποφασίσετε αν χρειάζεται επιπλέον θεραπευτικό πρόγραμμα. Στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως η όλη διαδικασία είναι καλό να γίνεται μία φορά, ή έστω και με μία επανάληψη από κάποιον άλλο θεραπευτή προκειμένου το παιδί σας να μην κουράζεται και ταλαιπωρείται από πληθώρα διερευνητικών «αξιολογήσεων» που του δημιουργούν δυσάρεστα συναισθήματα. Έτσι στο χώρο μας φροντίζουμε να έχετε ποιότητα και ακρίβεια στα όποια αποτελέσματα σας δίνουμε.

 

Η ποιότητα του θεραπευτή

 

Θέλουμε οπωσδήποτε να είναι σαφές σε εσάς πως η αμοιβή τόσο της αξιολόγησης και κατ’επέκταση του θεραπευτή για τη διαδικασία της αξιολόγησης εξασφαλίζει διπλό όφελος. Από τη μία μπορείτε να αισθάνεστε τη σιγουριά πως ο ειδικός που έχει αναλάβει το παιδί σας είναι ικανός, έμπειρος και με υψηλή επαγγελματική κατάρτιση θεραπευτής. Ταυτόχρονα επειδή η διαδικασία είναι απαιτητική και υπεύθυνη, ο ειδικός έχει το σωστό κίνητρο για να σας παρέχει μία άκρως αναλυτική και άρτια αξιολογητική έκθεση η οποία για να πραγματοποιηθεί χρειάζεται πολύ χρόνο και προσπάθεια. Σίγουρα κατανοείτε πως μία τέτοια παροχή πρέπει και είναι θεμιτό να αμείβεται.

 

Δωρεάν παροχή ιστορικού.

 

Σε περίπτωση που θέλετε να γνωρίσετε το χώρο μας και να ρωτήσετε για τις υπηρεσίες μας και τους θεραπευτές μας, σας δίνουμε τη δυνατότητα του δωρεάν ιστορικού με υπεύθυνο θεραπευτή του χώρου μας. Στη συνάντηση αυτή μπορείτε να ρωτήσετε όποιες απορίες έχετε, μπορείτε να δείτε το χώρο που πραγματοποιούνται οι θεραπείες όπως και να έχετε μία κατ’ιδίαν συνάντηση με τους θεραπευτές προκειμένου να έχετε μία πρώτη εικόνα των υπηρεσιών μας. Όλα τα παραπάνω παρέχονται δωρεάν ακριβώς για ν’αποκτήσετε την εικόνα που επιθυμείτε. Ταυτόχρονα κατά τη διάρκεια του ιστορικού μπορούμε από κοινού ν’αποφασίσουμε για το είδος αξιολογήσεων που θα χρειαστούν ώστε ν’αποφύγετε περιττή ταλαιπωρία για εσάς και το παιδί σας.

Το κέρδος σας είναι μακροπρόθεσμο.

 

Αυτό που θέλουμε να έχετε κατά νου είναι πως το κέρδος σας στο χώρο μας είναι μακροπρόθεσμο και φροντίζουμε για να σας παρέχουμε λύσεις που στο σύνολό τους θα σας προσφέρουν πραγματική και όχι πλασματική οικονομία χρήματος αλλά και χρόνου. Αυτό το πετυχαίνουμε μέσω:

  • Της λεπτομερής και πλήρης αξιολόγησης που θα σας οδηγήσει στην κατάλληλη, θεραπευτική διαδικασία.
  • Της υψηλής ποιότητας της διεπιστημονικής μας ομάδας η οποία στελεχώνεται από έμπειρους επιστήμονες και σταθερούς συνεργάτες της Ανάδρασης.
  • Της ποιοτικής θεραπείας η οποία εκτός των άλλων σας δίνει ασφαλή αποτελέσματα σε σωστό χρονικό διάστημα.
  • Και πάνω από όλα να έχετε στο νου σας πως βασικός άξονας κατά την παροχή των υπηρεσιών μας είναι η φράση που αποτελεί και δική μας πεποίθηση πως: «Πάνω απ’όλα είναι ο άνθρωπος»

Τέλος θα θέλαμε να τονίσουμε πως η πραγματική οικονομία βρίσκεται στην ποιότητα.

 

Με εκτίμηση, Αγγελική Παρίου

Ιατρική Ψυχολόγος,

Ομαδική Αναλύτρια.

Επιστημονική υπεύθυνος της διεπιστημονικής ομάδας της Ανάδρασης

dyslexia and technologyΗ εκπαίδευση είναι ένα πεδίο όπου έχουν επέλθει πολλές αλλαγές λόγω της παρουσίας των νέων τεχνολογιών (ΝΤ) και ιδίως των τεχνολογιών της πληροφορικής και της επικοινωνίας (ΤΠΕ). Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η χρήση τους γίνεται σε πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους πεδία, όπως είναι για παράδειγμα στην δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων για μαθητές που μένουν σε μακρινές περιοχές, την δημιουργία εξειδικευμένου λογισμικού (για παράδειγμα για περιβαλλοντική εκπαίδευση) και τέλος στην ειδική αγωγή.

dys4Το ζήτημα της δυσλεξίας απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Πρόκειται για τη δυσκολία του ατόμου στην εκμάθηση και κατάκτηση των μηχανισμών της ανάγνωσης και γραφής, παρά το φυσιολογικό νοητικό του επίπεδο, την απουσία αισθητηριακών προβλημάτων και τις ίσες ευκαιρίες για εκπαίδευση. Αποτελεί τον πιο διαδεδομένο όρο που χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις σοβαρές και ειδικές δυσκολίες που εμφανίζει ένας μεγάλος αριθμός μαθητών στην απόκτηση των σχολικών γνώσεων επηρεάζοντας την μάθηση.

Για τα παιδιά με δυσλεξία η ανάγνωση, η γραφή και ο συλλαβισμός αποτελούν τα πρωταρχικά προβλήματα, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν σε δευτερογενή συμπτώματα. Η δυσλεξία, λόγω των δυσλειτουργιών που εμπεριέχει, δεν αφήνει ανεπηρέαστο τον ψυχικό κόσμο των παιδιών. Συνδέεται με κοινωνικά προβλήματα, συμπεριφοράς και συναισθηματικές δυσκολίες. Μερικά από αυτά είναι η αδιαφορία, τα χαμηλά κίνητρα, η διασπαστική συμπεριφορά, το άγχος, η ανασφάλεια, η άρνηση, ο θυμός, η ενοχή και η ντροπή.

Σελίδα 1 από 3

Φωτογραφίες του χώρου μας

 Αίθουσα Υποδοχής  Αίθουσα Μαθημάτων και Ειδικής Αγωγής  Αίθουσα Λογοθεραπείας και Ομάδων Παιδιών  Αίθουσα Εργοθεραπείας  Αίθουσα Ψυχοθεραπείας Ενηλίκων και Εφήβων  Αίθουσα Υποδοχής
           
 Αίθουσα Ειδικής Αγωγής  Αίθουσα Ομάδων Ψυχοθεραπείας Ενηλίκων  Αίθουσα Λογοθεραπείας  Αίθουσα Υποδοχής  Αίθουσα Εργοθεραπείας  Αίθουσα Μαθημάτων Εφήβων